Իրավաբանական աջակցություն Հայաստանում` արտահանձնման գործերով

Իրավաբանական աջակցություն Հայաստանում` արտահանձնման գործերով

Իրավաբանական աջակցություն Հայաստանում` արտահանձնման գործերով

Ի՞նչ է արտահանձնումը

Արտահանձնումը հանդիսանում է Հայաստանի Հանրապետության կողմից իր տարածքում գտնվող անձի փոխանցումը օտարերկրյա պետությանը՝ քրեական հետապնդում իրականացնելու, դատական քննության ենթարկելու կամ քրեական դատավճռի կատարման նպատակով։ Արտահանձնումը կիրառվում է բացառապես քրեական հանցագործությունների դեպքում և իրականացվում է խստորեն՝ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերի և ազգային օրենսդրության համաձայն։

Հայաստանում արտահանձնման հարցերը հիմնականում կարգավորվում են՝

  • Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ
  • Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքով
  • Հայաստանի Հանրապետության Քրեական դատավարության օրենսգրքով
  • Հայաստանի Հանրապետության «Քրեական վարույթներով իրավական օգնության մասին» օրենքով
  • Հայաստանի Հանրապետության կողմից վավերացված միջազգային պայմանագրերով`

Ø  Հանձնման մասին եվրոպական կոնվենցիայով /ընդունված 1957թ․ Փարիզում/

Ø  Քաղաքացիական, ընտանեկան և քրեական գործերով իրավական օգնության և իրավական հարաբերությունների մասին կոնվենցիայով /ընդունված 1993թ․ Մինսկում, ԱՊՀ երկրների միջև/

LSA Law Firm-ը տրամադրում է համապարփակ իրավաբանական ներկայացուցչություն և պաշտպանություն արտահանձնման վարույթներում՝ բոլոր փուլերում՝ ապահովելով հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը և գործընթացների համապատասխանությունը Հայաստանի և միջազգային իրավունքի պահանջներին։

Ե՞րբ կարող է Հայաստանի Հանրապետությունը հրաժարվել արտահանձնման կատարումից

Եթե Հայաստանի Հանրապետության կողմից վավերացված միջազգային պայմանագրով այլ բան նախատեսված չէ, ապա արտահանձնման վերաբերյալ դիմումը մերժվում է, երբ առկա են օրինական հիմքեր կարծելու, որ արտահանձնումը կարող է հանգեցնել հիմնարար իրավունքների խախտման կամ վնասել Հայաստանի Հանրապետության իրավական շահերը։

Մերժման պարտադիր հիմքեր

Հայաստանի Հանրապետությունը պարտավոր է հրաժարվել արտահանձնման կատարումից, եթե՝

  • Կան հիմնավոր պատճառներ ենթադրելու, որ արտահանձնման հարցումը ներկայացվել է անձին քրեական հետապնդման ենթարկելու կամ պատժելու նպատակով՝ նրա ռասայի, կրոնի, քաղաքացիության, որոշակի սոցիալական խմբին պատկանելու կամ քաղաքական հայացքների հիմքով։
  • Առկա է լուրջ վտանգ, որ արտահանձնման դեպքում անձը կարող է ենթարկվել խոշտանգման, դաժան, անմարդկային կամ նվաստացուցիչ վերաբերմունքի կամ պատժի։
  • Հետախուզվող անձը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի է, եթե կիրառելի միջազգային պայմանագրով այլ բան նախատեսված չէ։
  • Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ քրեական հետապնդումը չի կարող հարուցվել կամ դատավճիռը չի կարող կատարվել վաղեմության ժամկետների լրանալու կամ այլ օրինական հիմքերի պատճառով։
  • Նույն արարքի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետությունում արդեն իսկ կայացված է վերջնական դատական ակտ, կամ վարույթը կարճվել է կամ հայցումը՝ մերժվել։
  • Հարցում ներկայացրած պետության օրենսդրությամբ տվյալ հանցագործության համար նախատեսված է մահապատիժ, և այդ պետությունը չի տրամադրել իրավաբանորեն բավարար երաշխիքներ, որ մահապատիժը չի նշանակվի և չի կիրառվի։
  • Անձը ենթակա է դատաքննության արտակարգ դատարանի կողմից, կամ դատավճիռը կայացվել է նման դատարանի կողմից։
  • Սահմանված պատիժը վեց ամսից պակաս ազատազրկում է, կամ արտահանձնումը պահանջվում է այնպիսի հանցագործության համար, որը Հայաստանի Հանրապետության կամ օտարերկրյա պետության օրենսդրությամբ պատժվում է մեկ տարուց պակաս ազատազրկմամբ։
  • Արտահանձնումը պահանջվում է մեղադրյալի բացակայությամբ կայացված դատավճռի կատարման համար, իսկ հարցում ներկայացրած պետությունը չի տրամադրել արդար դատաքննության կամ գործի վերանայման բավարար երաշխիքներ։
  • Արտահանձնումը կարող է վտանգել Հայաստանի Հանրապետության անվտանգությունը, հասարակական կարգը կամ այլ կենսական շահերը։
  • Միջազգային պայմանագրերով նախատեսված են արտահանձնման մերժման այլ հիմքեր։

Լրացուցիչ հիմքեր՝ Հայաստանի օրենսդրությամբ

Արտահանձնումը կարող է մերժվել նաև, եթե՝

  • Անձին Հայաստանի Հանրապետությունում տրամադրվել է քաղաքական ապաստան։
  • Անձը ենթարկվում է հետապնդման քաղաքական, ռասայական կամ կրոնական պատճառներով։
  • Ենթադրյալ հանցագործությունը կատարվել է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։
  • Հարցում ներկայացրած պետությունը չի ապահովում փոխադարձություն քրեական գործերով իրավական օգնության ոլորտում։

Սահմանադրական երաշխիքներ արտահանձնման դեմ

Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը նախատեսում է արտահանձնման հարցերում ուժեղ պաշտպանական մեխանիզմներ։

Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 55-րդ հոդվածով սահմանվում է, որ՝

  • Ոչ ոք չի կարող արտաքսվել կամ արտահանձնվել այլ պետություն, եթե առկա է մահապատժի, խոշտանգման կամ անմարդկային և նվաստացուցիչ վերաբերմունքի կամ պատժի իրական վտանգ։
  • Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին չի կարող արտահանձնվել օտարերկրյա պետությանը, բացառությամբ այն դեպքերի, որոնք հստակ նախատեսված են Հայաստանի Հանրապետության կողմից վավերացված միջազգային պայմանագրերով։

Այս դրույթները ապահովում են պաշտպանություն ոչ միայն Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների, այլև Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գտնվող բոլոր անձանց համար։

Ո՞ր մարմինն է որոշում արտահանձնման հարցը Հայաստանում

Արտահանձնման վերաբերյալ իրավասու մարմինը կախված է գործի դատավարական փուլից․

  • Հայաստանի Հանրապետության գլխավոր դատախազությունը՝ երբ գործը գտնվում է նախաքննության փուլում։
  • Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարությունը՝ երբ դատական վարույթն արդեն ընթացքի մեջ է կամ կայացված է վերջնական դատական ակտ։

Արտահանձնման վերաբերյալ որոշումների բողոքարկումը

Արտահանձնում թույլատրող որոշումները ենթակա են դատական վերահսկողության։

Բողոք կարող է ներկայացվել՝

  • Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան՝ արտահանձնման վերաբերյալ որոշումը ստանալու օրվանից 10 օրվա ընթացքում։
  • Վերաքննիչ դատարան՝ առաջին ատյանի դատարանի որոշումը ստանալու օրվանից 5 օրվա ընթացքում։
  • Վճռաբեկ դատարան՝ վերաքննիչ դատարանի որոշումը ստանալու օրվանից 5 օրվա ընթացքում։

LSA Law Firm-ը ներկայացնում է հաճախորդներին դատական բոլոր ատյաններում, ներառյալ՝ սահմանադրական և միջազգային դատավարությունները, եթե դա կիրառելի է։

Երաշխիքներ, որոնք Հայաստանը կարող է պահանջել արտահանձնումից առաջ

Արտահանձնման թույլտվություն տրամադրելուց առաջ Հայաստանի Հանրապետության իրավասու մարմինները կարող են պահանջել հարցում ներկայացրած պետությունից իրավաբանորեն պարտադիր երաշխիքներ, այդ թվում՝ հաստատում այն մասին, որ․

  • Անձը ենթարկվելու է քրեական հետապնդման կամ պատժի բացառապես այն հանցագործության համար, որի կապակցությամբ արտահանձնումը թույլատրվել է։
  • Անձը չի արտահանձնվի կամ փոխանցվի երրորդ պետության առանց Հայաստանի Հանրապետության համաձայնության։
  • Դատական վարույթի ավարտից կամ նշանակված պատիժը կրելուց հետո անձը կունենա ազատ տեղաշարժվելու և հարցում ներկայացրած պետության տարածքը լքելու հնարավորություն։
  • Մահապատիժը չի նշանակվի և չի կիրառվի։
  • Անձին կապահովվի իրավական պաշտպանության հնարավորություն, և նա չի ենթարկվի խոշտանգման, անմարդկային կամ նվաստացուցիչ վերաբերմունքի կամ պատժի, ինչպես նաև որևէ տեսակի խտրականության։
  • Բացակայությամբ դատապարտման դեպքում անձին կապահովվի գործի վերաքննության կամ նոր դատաքննության իրավունք՝ արդար դատաքննության երաշխիքներով։

Միջազգային կոնվենցիաներ՝

Հանձնման մասին եվրոպական կոնվենցիայով /ընդունված 1957թ․ Փարիզում/ համաձայն՝

  • Պետությունները պարտավորվում են արտահանձնել անձանց քրեական հետապնդման նպատակով կամ դատավճռի կատարման համար, եթե կոնվենցիայով նախատեսված պայմանները պահպանվում են։
  • Արտահանձնումը թույլատրելի է, եթե տվյալ արարքի համար երկու պետությունների օրենսդրությամբ նախատեսված է ազատազրկում կամ ավելի խիստ պատիժ՝ առնվազն մեկ տարվա ժամկետով, իսկ դատապարտվածների դեպքում՝ եթե մնացած պատժաչափը կազմում է առնվազն 4 ամիս։
  • Արտահանձնումը չի իրականացվում, եթե տվյալ հանցագործությունը համարվում է քաղաքական հանցագործություն, կամ եթե առկա են հիմնավոր տվյալներ, որ հարցումը ներկայացվել է անձին քաղաքական պատճառներով հետապնդելու նպատակով։
  • Արտահանձնումը կարող է մերժվել, եթե անձը հանդիսանում է հարցում ստացած պետության քաղաքացի, կամ եթե տվյալ պետությունը նախընտրում է իրականացրել քրեական հետապնդում սեփական տարածքում։
  • Եթե միաժամանակ մի քանի պետություններ ներկայացրել են արտահանձնման հարցում, հարցում ստացած պետությունն ինքն է որոշում՝ որ պետության հարցումն է ենթակա բավարարման՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները (հանցագործության ծանրությունը, կատարած վայրը, հարցումների հերթականությունը և այլն)։ 

Քաղաքացիական, ընտանեկան և քրեական գործերով իրավական օգնության և իրավական հարաբերությունների մասին կոնվենցիայի /ընդունված 1993թ․ Մինսկում, ԱՊՀ երկրների միջև/ համաձայն՝

  • Պետությունները պարտավոր են արտահանձնել անձանց քրեական հետապնդման նպատակով, եթե տվյալ հանցագործության համար նախատեսված է առնվազն մեկ տարվա ազատազրկում։
  • Դատավճռի կատարման նպատակով արտահանձնումը թույլատրելի է, եթե նշանակված է առնվազն վեց ամսվա ազատազրկում։
  • Արտահանձնումը կարող է հետաձգվել, եթե անձի նկատմամբ հարցում ստացած պետությունում իրականացվում է քրեական հետապնդում կամ նա կրում է նշանակված պատիժ։
  • Ժամանակավոր արտահանձնումը թույլատրվում է վաղեմության ժամկետների լրանալը կանխելու նպատակով՝ անձի պարտադիր վերադարձով առավելագույնը երեք ամսվա ընթացքում։
  • Եթե միաժամանակ մի քանի պետություններ են ներկայացնում արտահանձնման հարցում, ապա հարցում ստացած պետությունն է որոշում, թե որ հարցումն է ենթակա բավարարման։

Դատապարտված անձանց փոխանցման մասին եվրոպական կոնվենցիա (1983 թ.)

Դատապարտված անձանց փոխանցումը թույլատրելի է, եթե՝

  • Դատապարտված անձը հարցում ներկայացրած պետության քաղաքացի է։
  • Դատավճիռը վերջնական է և ենթակա է կատարման։
  • Չկրած պատժի ժամկետը կազմում է առնվազն վեց ամիս կամ պատիժը անորոշ ժամկետով է։
  • Դատապարտված անձը (կամ նրա օրինական ներկայացուցիչը) տվել է իր համաձայնությունը փոխանցման վերաբերյալ։
  • Տվյալ արարքը համարվում է հանցագործություն երկու պետությունների օրենսդրությամբ։
  • Երկու պետություններն էլ համաձայնել են փոխանցման պայմաններին։

Իրավաբանական աջակցություն արտահանձնման գործերով

Արտահանձնման վարույթները բարդ և ժամկետային են․ դրանք հաճախ ուղեկցվում են կալանքով, միջազգային համագործակցությամբ և մարդու իրավունքների լուրջ հետևանքներով։ Այդպիսի գործերում մասնագիտական իրավական պաշտպանությունը կենսական նշանակություն ունի։

LSA Law Firm-ը տրամադրում է՝

  • Պաշտպանություն արտահանձնման հարցումների դեմ,
  • Արտահանձնման վերաբերյալ որոշումների բողոքարկում,
  • Մարդու իրավունքների պաշտպանություն և սահմանադրական հիմնավորում,
  • Համագործակցություն օտարերկրյա մարմինների և միջազգային կազմակերպությունների հետ,
  • Իրավական աջակցություն դատապարտված անձանց փոխանցման գործընթացում,
  • ՀՀ-ում փախստականի կարգավիճակ հայցելու գործընթացում իրավաբանական աջակցություն և ներկայացուցչություն

Պե՞տք է իրավաբանական աջակցություն արտահանձնման հարցում

Մեր թիմն ունի մեծ և հաջողած փորձ միջազգային քրեական իրավունքի և արտահանձնման գործերով։ Մենք գործում ենք արագ և արդյունավետ՝ պաշտպանելով մեր հաճախորդների իրավունքներն ու օրինական շահերը գործընթացի բոլոր փուլերում։

Կապ հաստատեք LSA Law Firm-ի հետ այսօր՝ կոնֆիդենցիալ իրավաբանական խորհրդատվություն ստանալու համար։

Մասնագետներ

Վերջին առնչվող գործեր

Հաճախ Տրվող Հարցեր

Հիմնական ցուցանիշները ներառում են պարտքերի չվճարումը ժամկետներում, պարտատերերի կողմից դատական հայցերի ներկայացման վտանգը, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ պարտավորությունները գերազանցում են ձեր ակտիվների ընդհանուր արժեքը։ Վաղ խորհրդատվությունը կարող է օգնել ուսումնասիրել բոլոր տարբերակները, ներառյալ վերականգնումը՝ նախքան ճգնաժամի խորացումը։
ՀՀ օրենսդրությունը նախատեսում է որոշակի պաշտպանության միջոցներ։ Վերջնական արդյունքը կախված է տարբեր գործոններից, այդ թվում՝ արդյոք գույքը գրավադրված է, թե ոչ: Մենք կարող ենք վերլուծել ձեր իրավիճակը և առաջարկել լավագույն լուծումները ստեղծված իրավիճակում։
Սնանկության գործընթացը սովորաբար տևում է 6-12 ամիս՝ դիմումից մինչև ավարտ, կախված գործի բարդությունից։ Պարզ լուծարումները կարող են ավարտվել 4-6 ամսում, մինչդեռ գործեր կան, որ կարող են տևել մինչև 18 ամիս։
Վերականգնման հնարավորությունները կախված են նրանից, թե արդյոք ձեր պահանջը ապահովված է, թե ոչ, ինչպես նաև պարտապանի ակտիվների ընդհանուր արժեքից և մյուս պարտատերերի քանակից։ 
Ապահովված պարտատերերը պահպանում են առաջնային իրավունքներ իրենց գրավի նկատմամբ։ Սակայն վերականգնման ընթացքում կարող է լինել ժամանակավոր արգելք գրավի իրացման վրա։ Մեր թիմը հոգում է, որ ապահովված պարտատերերի շահերը պատշաճ կերպով ներկայացվեն ողջ գործընթացի ընթացքում։
Այո, սնանկության դիմումը կարող է մերժվել, եթե այն չի բավարարում օրենքով սահմանված պահանջներին, օրինակ՝ պարտքի անբավարար չափ, թերի փաստաթղթեր և այլն։ Մեր փորձառությունը թույլ է տալիս ապահովել դիմումի պատշաճ պատրաստումը՝ մերժումներից խուսափելու համար։

Frequently asked question

The common property between the participants of shared property can be divided by agreement between the shareholders on the means and conditions for separating the share, or in the absence of an agreement - by court order. The separating owner can demand that the other participants of the shared property pay the value of his share. Instead of separating the participant's share in shared ownership in-kind, the other owners can pay compensation to that participant with the consent of that participant. In case of the obvious inexpediency of dividing the common property or separating a share from it, the court may rule on selling the property at public auction and subsequently distributing the proceeds among the participants of common ownership in proportion to their shares. The joint property can be divided between co-owners by their agreement, or in the absence of an agreement - by court order.
The property acquired by the spouses during a marriage is their joint property unless otherwise provided by law or by an agreement signed between them. The property of each spouse before marriage, as well as the property received by one of the spouses as a gift or inheritance during the marriage, is their property. The property of each spouse may be recognized as their joint property if it is found that investments were made during the marriage from the common property of the spouses or the personal property of the other spouse, which significantly increased the value of that property (major repairs, reconstruction, re-equipment, etc.) unless otherwise provided by an agreement signed between the spouses. The obligations of one of the spouses may be subject to seizure of the property owned by them, as well as his/her share in the common property of the spouses. In case of divorce, only joint property is subject to division between the spouses.
An acquitted defendant has the right to demand compensation for damage caused by illegal criminal prosecution, application of coercive measures, conviction, as well as other illegal restrictions on rights or freedoms. As compensation, the acquitted defendant has the right to receive: 1. The salary, pension, allowance, or other income he was deprived of. 2. The damage caused by seizure, arrest, confiscation, or other disposal of property. 3. The expenses incurred as a result of being in custody. 4. The fee paid to a lawyer. 5. The paid procedural costs. At the request of the acquitted defendant, the body that initiated the criminal prosecution must present public apologies to him/her. Non-pecuniary damage is also subject to compensation, regardless of the pecuniary damage subject to compensation and regardless of the guilt of an official in causing the damage.
The rights of both the employer and the employee are protected in the Republic of Armenia. If you have been notified of dismissal from work on the employer’s initiative, first demand an individual act on termination of the employment relationship. The employment relationship is not considered terminated until the individual act on your dismissal is provided to you in the prescribed manner. Labor legislation and other normative legal acts regulating labor relations establish a special procedure for terminating employment relations, non-compliance with which or violations committed by the employer during the process may serve as grounds for declaring the termination of the employment relationship illegal. To protect your labor rights in such situations, consult with a labor relations lawyer. Remember, the legislation establishes deadlines for administrative and judicial protection of labor rights, failure to meet them without a valid reason may deprive you of the opportunity to protect your rights.
Կարծիքներ

Ինչ են Ասում Հաճախորդները Մեր Մասին